اگر سحر همین طور که خواب بودی یک‌باره بیدار شدی،

دیدی سحر است، مفت از چنگ نده.

همان طور توی رخت‌خواب بگو شکر.

این شکر را هم شیرین بگو.

این « شـ » را ببین توی دهان چه شیرین است،

قشنگ توی دهانت بگردان و بگو شکر.

بعد اگر حالش را داشتی کار دیگر کنی،

بلند شو و بکن.

اگر نه، زور نکن، پتو را بکش سرت و بخواب.

روزیت همان یک شکر بوده است.

چون او گفتن...

همین!!